Petear

Samar, op in hôf earne yn Fryslân.

 

‘Goeie. Jo ha der moai waar by.’

‘Ja, it is in pracht. Ik tocht, lit my de stien noch mar even in kear skjinmeitsje foardat de winter komt.’

‘Komt dy dan noch wol? It groeit mar troch.’

‘Ja, dêr ha jo gelyk oan. Eins moatte wy dit jier wer ris in goede strange winter ha.’

‘O, ik tocht dat ik de iennichste wie dy’t der sa oer tinkt.’

‘Nee hear. It is moai waar no, mar it is foar alles better dat der in goed stik froast komt.’

‘Aha. Moai dat der mear binne dy’t der sa oer tinke.’

‘Dy binne der wol, mar se hâlde harren stil. Myn beppesizzers ha noch nea op redens stien. Dat is dochs raar…’

‘Minsken wolle alle dagen tritich graden ha, dan kin de bbq oan.’

‘Ach dat seit dy Piet. Lit him it waar foarsizze. Dêr wurdt er foar betelle. Net om my te fertellen dat ik in jas oan dwaan moat en dat de wettersporter nachts om de ôflandige wyn tinke moat.’

‘Jo wine je nochal wat op.’

‘Fine jo dat dan in normaal waarberjocht?’

‘…’

‘No, wie zwijgt stemt toe. Ik gean nei hûs. Moai dat ik jo hjir even trof, thús moat ik tsjin de kat prate sûnt myn man hjir bedarre is.’

‘Dochs winskje ik jo in moaie dei ta.’

‘Dank je wol. En ik hoopje dat it winter wurdt.’

‘Ik ek.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *