Open brief aan staatssecretaris Eric Wiebes

Geachte heer Wiebes,

Als ik dit schrijf is het 05.33 in de ochtend. Vandaag vier ik mijn verjaardag, ik ben 47 geworden. U hoeft mij niet te feliciteren, want ik heb al een cadeau van u gekregen. Een slapeloze nacht. Dank daarvoor, want het geeft me nu de gelegenheid om deze brief aan u te schrijven, voordat ik zo meteen gewoon aan het werk ga. Misschien dat u de moeite wilt nemen om hem te lezen, de boodschap is aan u gericht.
Sinds 2003 ben ik werkzaam als beheerder van een aantal begraafplaatsen. Dat is een mooie, maar ook intensieve functie, die naast fysiek, ook mentaal het een en ander vraagt. Geen probleem, ik vind het dankbaar werk om mensen te helpen, ook als het met de eindigheid van het leven te maken heeft.
Ik heb een lieve vrouw die op dit moment helaas geen werk en/of uitkering heeft en twee mooie dochters, die 14 en 17 zijn en alle twee op het gymnasium zitten en later willen studeren. Ik werk hard en veel om ons gezin draaiende te houden, dat lukt tot nu toe prima. Het beheer van de begraafplaatsen doe ik als ZZPer. Een beroepsgroep waar ik toe behoor en me thuis in voel. Het geeft me de mogelijkheid om mijn tijd in te delen en zo efficiënt mogelijk de werkzaamheden uit te voeren.
Nu de slapeloze nacht. In het jaar 1983 werd onder toenmalig minister Gerrit Braks de superheffing ingevoerd. U weet wel, die moest de boterberg bestrijden. Nu was het zo dat ik al jong besloten had om mijn vader op te volgen als veehouder. Boer worden was mijn passie, om het in begrijpelijke taal te zeggen. Helaas hadden mijn ouders in het kalenderjaar waarin de hoogte van de te produceren melkhoeveelheid werd bepaald, een beroerd jaar met ziekte in hun veestapel. Het quotum viel zeer laag uit. Zo laag, dat ik als bijna afgestudeerd boer in de dop mijn toekomst in elkaar zag vallen. De politiek bleek niet bereid om op individuele gevallen in te grijpen. Noodgedwongen moest ik mijn hele leven dat ik voor ogen had, omgooien. Dat was de eerste keer dat ik de politiek als een log apparaat zag, dat niet het vermogen had om de burger, waar ze toch de belangen voor zou moeten behartigen, in maatwerk bij te staan. Ik heb tot het jaar 2001 in loondienst gewerkt. Helaas raakte ik met een fikse burnout in een uitkeringssituatie. Dat vond ik zo verschrikkelijk dat ik alles heb aangegrepen om weer aan het werk te komen.
Langzamerhand kreeg mijn ZZPschap vorm en was ik weer in staat om voor mijn gezin te zorgen. U weet niet hoe fijn ik dat vond. De dag dat ik tegen het UWV kon zeggen dat ik hun dankbaar was voor wat ze voor me hebben gedaan maar dat ik me nu zelf weer kon redden was een van de mooiste uit mijn leven. Als zelfstandige zonder personeel heb ik de afgelopen 14 jaar een mooie tijd gehad, waarop ik trots mag zijn. We, ons gezin, redden ons prima. Ook mijn opdrachtgevers hebben geen klachten. Een mooie, stabiele situatie.
In Nieuwsuur van afgelopen zondag bleek dat daar binnenkort wel eens een fikse verandering in zou kunnen komen. De 900.000 ZZPers in dit land zijn schijnbaar een probleem.
Meneer Wiebes, zou u mij kunnen vertellen waarom ik een deja vu gevoel krijg met een hoog 1983 gehalte? Weet u, gister had ik het er met mijn vrouw over. Als de politiek mij voor de tweede keer mijn toekomst ontneemt omdat ze niet in staat is om maatwerk te leveren, weet ik niet hoe het verder moet.

Ik ben vandaag 47 jaar geworden, heb stabiele werkomstandigheden, maar hangt mij een zwaard van Damocles boven het hoofd? Niemand zit op iemand van 47 te wachten, dat weet u ook wel. Al deze jaren heb ik naar de huidige situatie toegewerkt, ik heb er veel voor gedaan. Krijg ik van u naast deze slapeloze nacht het vooruitzicht op een bijstandsuitkering in plaats van een bloeiend ZZPschap als verjaardagscadeau?
Misschien kunt u bij mij de diepe onrust over de toekomst van mijn gezin wegnemen door mij uit te leggen hoe u deze situatie waarin niet alleen ik, maar talloze andere hardwerkende ondernemers zitten, wilt aanpakken?

U bent van harte welkom bij ons in Boornbergum.

Met vriendelijke groet,

Ferdinand de Jong

ZZPer
Schrijver
Columnist
Presentator
Deel dit bericht aub.

18 Comments on “Open brief aan staatssecretaris Eric Wiebes

  1. Ik hoop dat het zzp werk voor je gelijk blijft.
    Zelf werk ik ook al 27 jaar als zzp’ er succes
    en bedankt voor je verhaal.

    • Kleine onduidelijkheid, was je in 1983 een “bijna afgestudeerd boer in de dop”? of begrijp ik dat verkeerd. Een eenvoudige rekensom leert dat je toen 14 jaar was?

  2. Hallo Ferdinand,

    Van harte gefeliciteerd met jouw verjaardag. Er zullen er nog vele volgen naar ik hoop en dat kan ook heel goed als zelfstandig ondernemer (hou maar op met dat ZZP’er: een groep die geen groep is).

    Ik ben ook een boerenzoon die geen boer is geworden (en in mijn geval is dat maar goed ook) en nu wel zelfstandig is, al is dat dan met personeel.

    Het was beter geweest dat je vanmorgen vroeg van je bed was omdat je wilde weten wat je ging ontvangen voor je verjaardag, zoals we dat als kleine jongens deden. Nu lig je wakker van de toekomst die je niet voldoende kent, maar ach wie kent zijn toekomst.

    Allereerst even iets opmerken: wat een prutsuitzending van Nieuwsuur zeg, gisteravond. Stemmingmakerij van de eerste orde en veel halve waarheden en heel veel echt heel veel onvermeld gelaten, die journalisten daar gewoon gigantisch onwaardig.

    In jouw geval zie ik niet een groot probleem. Jij hebt neem ik aan wel een bedrijfsbus, eigen gereedschap, vele opdrachtgevers, waarvan niemand meer dan 70% van het jaar in beslag neemt, want anders had je ook geen VAR WUO gekregen. Er verandert niets, behalve dat er wat overeenkomsten moeten worden gesloten die niet elk jaar opnieuw hoeven, maar normaal 5 jaar geldig zijn en nee die hoeven helemaal niet voorgelegd te worden al mag het wel en is dat vaak wel beter. De eerste standaardovereenkomsten staan er al. Oh ja en die overeenkomsten zijn ook niet nodig, al kan ik me voorstellen dat de opdrachtgever ze wil hebben, want zonder is hij/zij eerder toch een werkgever met alle bijbehorende kosten. Het is wel wat een gedoe en wat er in staat moet ook juist zijn, want als dat niet zo is hebben beide partijen een probleem (niet alleen de opdrachtgever zoals in Nieuwsuur gezegd).

    Even persoonlijk: Ik zou de werkzaamheid die je blijkbaar doet wel toevoegen bij de kamer van koophandel. Het staat daar nu niet. Dat had je nu bij een controle door de Belastingdienst een probleem kunnen geven. De werkzaamheden vermeldt op de VAR WUO moeten overeenkomen met de werkzaamheden bij het handelsregister en dat is in de directe toekomst ook weer zo.

    De nieuwe regeling (DBA, Deregulering Beoordeling Arbeidsrelaties) is zoals overigens wel gezegd in de uitzending een verbetering ten opzichte van de VAR regeling, maar is ook zeker niet een goede regeling. Die mening deel ik volkomen. Nog steeds is niet een simpele scheiding tussen wat nu een werknemer is en wat nu een zelfstandige is aanwezig. Puur naar de wet Loonbelasting gekeken is vrijwel iedereen gewoon in loondienst. We worden als werkgevers en werknemers steeds mee gedreven in de armen van uitzendbureaus en dat is dan ook een echte groeimarkt….

  3. Geachte heer Ferdinand de Jong, allereerst wil ik u hartelijk feliciteren met uw verjaardag. Ik hoop dat u er toch een fijne dag van maakt, samen met uw gezin.
    Ik wil u laten weten, dat ik veel respect heb voor u en voor alle kleine zelfstandigen (met of zonder personeel). U doet goed werk. Grote werkgevers laten vaak behoorlijke gaten vallen, zowel in het leveren van kwaliteit, in flexibiliteit als in de omgang met hun personeel. Deze gaten worden o.a. door u, als zelfstandige, opgevuld.
    Politici zijn er niet voor de gewone mens, helaas. Keer op keer blijkt maar weer dat ze de oren laten hangen naar bankiers en bazen van grote ondernemingen. Politici beloven veel in verkiezingstijd, maar eenmaal aan de macht blijft er van die beloften niets over. Triest om te constateren, dat daardoor telkens weer mensen tussen wal en schip vallen. Zoals u terecht schrijft: niet in staat tot enig maatwerk.
    Dat maatwerk zou ook nodig zijn voor het laten bewegen van onze maatschappij in een richting, waarin mensen van 45+ niet worden aangezien voor nutteloos, oud, vaak ziek, vastgeroest en nog behoorlijk veel meer van dit soort termen. Triest dat een grote bevolkingsgroep zo door zijn eigen overheid in de steek wordt gelaten. Een bevolkingsgroep die voor het grootste gedeelte bestaat uit de meest trouwe kiezers die deze overheid heeft!
    Ik hoop dat de toekomst voor u beter zal uitvallen, dan u nu denkt, verwacht, vreest.

  4. Hoi Ferdinand,

    Gefeliciteerd met je verjaardag, je hebt een super verhaal geschreven. Politici blijven vreemde uitspraken doen en de media gooit er nog een schepje bovenop, zodat alles nog veel erger lijkt. Wie bepaalt dat 45+ niet meer meetellen?????, …..dat mag nooit gebeuren.,……waar gaat het allemaal naar toe……terug naar de inhoud.
    Blijf positief en rug recht!

  5. Ferdinand, ik weet het niet hoor. Diepe onrust, slapeloze nachten, de toekomst ontnemen, bijstandsuitkering… alleen vanwege een uitzending van Nieuwsuur? Heb je je verdiept in de regeling? Of laat je je op de nog jonge(!) leeftijd van 47 jaar afschrijven door iets wat je op tv hebt gezien? Wat voor angstaanjagends en lugubers werd daar dan wel niet vertoond, dat je zo van slag bent?

    Je bent trots op je werk, het gaat goed met je gezin, je opdrachtgevers zijn tevreden. En dat laat je toch niet allemaal in de steek vanwege een regeling, die in de praktijk veel minder drastisch is dan het lijkt of door Nieuwsuur werd gesuggereerd? Want is de tendens in dat item niet gewoon: we weten niet wat er precies gaat gebeuren. In de uitzending zit o.a. iemand zich zorgen te maken of de Belastingdienst dit allemaal wel aankan. Dat lijkt me niet de zorg van de zzp’er.

    Ik vraag me af wat de reden is van de dramatische toonzetting van je open brief. Tenzij je echt een schijnzelfstandige bent heb je van deze regeling niets te vrezen.

    • Nou, dat is mooi. Dan kan ik nu vast lekker slapen. Maar niet echt, want u heeft de brief niet goed genoeg gelezen om vast te stellen dat ik al een keer te vaak bedrogen uitgekomen ben. Een rector die ik goed ken zei tegen me: ‘ De overheid is de meest onbetrouwbare partner om zaken mee te doen.’ Dat waren zijn woorden, maar ik vergeet ze nog maar even niet met uw welnemen.

  6. Beste Ferdinand,

    ik begrijp de kern van je verhaal. De onzekerheid die je beschrijft treft helaas niet alleen jou maar ook iedereen die een tijdelijk of zogenaamd vast dienstverband heeft. Ik hoef maar te verwijzen naar het V&D debacle om te illustreren wat ik bedoel. En zelfs gepensioneerden zijn niet meer zeker van hun inkomen of de invulling van hun zorgbehoefte. Dat is wat opeenvolgende regeringen ons hebben gebracht: volstrekte willekeur en voortdurende onzekerheid. De enige boodschap die ze hebben is dat je er maar mee moet leren leven. Een schrale troost maar de bittere realiteit. Een oplossing heb ik ook niet maar ik weet wel dat solidariteit in onze samenleving zwaar onder druk staat en een groot gevaar is voor de stabiliteit die we vele jaren hebben gehad. Ik leef met je mee, ik heb ook meer slapeloze nachten dan me lief is.

  7. Ik ben ook zzper maar gewoon zonder var.
    Dus geen probleem lijkt me .
    Ik snap Ferdinand dan ook niet. Of ligt dat aan mij?

    • Geachte heer Nanninga,

      Zeggen dat je geen VAR hebt en er dus geen probleem is, is onjuist. De VAR was/is vrijwillig en gaf/geeft in de praktijk alleen de opdrachtgever echte zekerheid. De controle op de zelfstandigheid en überhaupt ondernemerschap werd/wordt door de Belastingdienst maar mondjesmaat gedaan (minder dan 2%), dus relatief wel heel weinig kans op controle. Echter bij controle waren wel meer dan de helft van de onderzochten geen ondernemer en verloren de aftrekposten voor ondernemerschap en kregen ook direct een boete en dat vaak over meerdere jaren. Het was dan tot 10.000 euro per jaar. Een voorwaar niet te benijden situatie kan ik je wel vertellen.

      Gelukkig heb je dan wel steeds lekker geslapen en dat is een groot goed. Teveel kennis blijkt gewoon niet goed voor de gemoedsrust….

      • Ik begrijp de gevoelens omtrent het hele gebeuren goed.
        Ik heb echt nooit wat begrepen van politiek, behalve dat het vaak niet klopt. Zelf ben ik als pedicure 27 jaar zelfstandig ondernemer zonder personeel.
        Opdrachtgevers heb ik niet, wel cliënten. En door de leuke regels van overheid en zorgverzekeraars kan ik binnenkort mijn diabeten diploma door de plee spoelen want ik wens niet te dansen naar de pijpen van deze ” grote plannenmakers”. Nu is het zo dat ik net een studie als energetisch therapeut heb afgerond. (Ik ben 53 jaar). Hoe dit nu allemaal op te zetten en hoe het gaat komen weet ik niet. Wel dat het bij mij ook het nodige losmaakt. Maar dit is alleen maar mooi om daarna losgelaten te worden.
        Want dit alles is niet voor niets op mijn pad gekomen, hoe dan ook, ook met dit mooie nieuwe werk zal ik iets doen.
        Niets is onmogelijk, dus: Ferdinand: Frysk bloed tsjoch op! wol no ris brûze en siede!
        Dit geld uiteraard voor iedereen.
        Alie de jong

  8. Beste meneer De Jong,
    Wij leven in een vrij land waar democratie begint om te slaan naar super communisme. Doch dit hebben wij Nederlanders (althans zo’n vijfennegentig procent van de bevolking) zelf gecreëerd met onze zeik- en zeur mentaliteit. Uw “probleem” met Wiebes is vrij gemakkelijk op te lossen. Maar het lijkt erop dat u ook kiest voor zeiken en zeuren i.p.v. creatief ondernemen.
    Met peersoonlijke groet,
    Peer van Agt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *